یه روز که هزار روز نمیشه

«فرشاد» که کارگر یک کارواش است و نوجوانیِ پر از شرارتی داشته، در نامه­ای به چهار دوست خود قول و قرارهایی را که بیست و پنج سال پیش با هم بسته بودند، یادآوری می‌کند.

در بیست اردیبهشت سال ۱۳۷۰ فرشاد به همراه «امیر»، «سعید»، «محسن» و «بهنام» با هم قرار می‌گذارند که بیست اردیبهشت سال ۱۳۹۵ ساعت هشت هم­دیگر را ببینند و همان کارهایی را انجام بدهند که بیست و پنج سال پیش انجام می‌دادند. حال هر کدام از این دوستان که مقامی دارند، از رفتن به محل قرار طفره می‌روند، اما دلیل اصلی خود فرشاد است که شخصیت خشن و ناجوری دارد.

آن­ها با اصرار فرشاد و یادآوری خاطرات شیرین گذشته قبول می­کنند در محل قرار حاضر شوند. دوستان قدیمی، برخلاف میل باطنی، راس ساعت هشت در روز مقرر با همان لباس­های بیست وو پنج پیش سر قرار حاضر می‌شوند، اما نگران از این­که فرد آشنایی آن­ها را بشناسد.

در این بین فرشاد با یک ماشین کروکی قرمز آخرین مدل نزد آن­ها آمده و از دوستانش می­خواهد سوار ماشین شوند و این تازه آغاز ماجراهای این پنج نفر است.