«پروین اعتصامی»، شاعر نامدار معاصر ایرانی، از شاعران بزرگ زبان فارسی است که با تواناترین شاعران مرد، برابری کرده و به گواهی استادان و سخن شناسان معاصر، گوی سبقت را از آنان ربوده است.
پروین از کودکی با مطالعه آشنا شد. خانواده او اهل مطالعه بودند و پروین مطالب علمی و فرهنگی، به ویژه ادبی را از لابه‌‌لای گفت‌وگوهای آنان درمی‌یافت.
پیش از یازده سالگی با اشعار شاعران بزرگ و نام‌آور زبان فارسی همچون فردوسی، نظامی، مولوی، ناصرخسرو، منوچهری، انوری و فرخی آشنا شده بود و از همان کودکی، به کمک پدرش، وزن شعر و شیوه‌‌های یادگیری آن را تمرین می‌‌‌‌‌‌‌‌‌کرد.
پدر گاهی شعری از شاعران قدیم به او می‌‌داد تا براساس آن، شعر دیگری بسراید یا وزن آن را تغییر دهد، و یا قافیه‌‌های نو برایش پیدا کند، همین تمرین‌ها و تلاش‌‌ها زمینه‌‌ای شد که با ترتیب قرارگیری کلمات و استفاده از آن‌‌‌‌‌‌‌‌ها آشنا شود و در سرودن شعر تجربه کسب کند.
عمر پروین بسیار کوتاه بود؛ کمتر زنی از میان سخنگویان، اقبالی همچون پروین داشت که در دورانی این چنین کوتاه شهرتی فراگیر داشته باشد.