چراغ آخر

«مظفر» مردی ست که روزگارش از راه خیمه‌‌‌‌‌‌‌‌شب‌‌‌‌‌‌‌‌بازی با عروسک‌‌‌‌‌‌‌‌هایش می‌‌‌‌‌‌‌‌گذرد. «هدایت» که خواهرزاده و شاگرد و همراه اوست نیز به عروسک‌‌‌‌‌‌‌‌ها دلبسته و عاشق نمایش خیابانی است. اما آژان‌‌‌‌‌‌‌‌های شهربانی آنان را زیر نظر دارند. ماموران به محتوای گفت‌‌‌‌‌‌‌‌وگوهای بین «مبارک» و «اوستا» به این مشکوک می‌‌‌‌‌‌‌‌شوند که در این نمایش‌‌‌‌‌‌‌‌ها به شخص شاه توهین می‌‌‌‌‌‌‌‌شود. مدتی بعد کل نمایش را برچیده و ممنوع اعلام می‌‌‌‌‌‌‌‌کنند. مظفر مجبور می‌‌‌‌‌‌‌‌شود به شهربانی رفته و تعهد بدهد که دیگر هرگز خیمه‌‌‌‌‌‌‌‌ شب‌‌‌‌‌‌‌‌بازی نکند. مظفر که دلبسته عروسک‌‌‌‌‌‌‌‌هاست به‌‌‌‌‌‌‌‌تدریج با آن‌‌‌‌‌‌‌‌ها شروع به صحبت می‌‌‌‌‌‌‌‌کند.