مردی شکمش درد گرفت. پیش طبیب رفت. طبیب او را معاینه کرد و از خوراکش پرسید.
طبیب از مریض پرسید آیا دل درد تو سابقه هم داشته؟ گفت: نه.
طبیب گفت آیا چیزی خورده ای؟
مریض گفت: فقط نان سوخته خورده‌‌‌‌‌‌‌‌ام. مزه‌‌‌‌‌‌‌‌ی زغال داشت.
طبیب دارویی را که نور چشم را زیاد می‌‌‌‌‌‌‌‌کند در چشم او ریخت. مریض عصبانی شد…

این داستان آموزنده از «کلیله و دمنه» توسط «مهدی آذر یزدی» ساده نویسی شده و برای کودکان سال آخر دبستان مناسب است.