چند مُرده در تاریکی دور هم جمع شده بودند و با هم گفت‌وگو می‌‌‌‌‌‌‌‌کردند و هرکس نظر خود را درباره زندگی و مرگ بیان می‌‌‌‌‌‌‌‌کرد. عده‌‌‌‌‌‌‌‌ای هم داستان زندگی و یا نحوه مرگ خود را بیان می‌‌‌‌‌‌‌‌کردند. یکی معتقد بود که مردگان از زندگان مهم‌ترند و دیگری برعکس او فکر می‌‌‌‌‌‌‌‌کرد. «پترسون سقط فروش» می‌گفت من از زنده بودنم شاد بودم و هیچ دغدغه‌ای برای اندیشیدن به موضوع‌های مهم نداشتم.
مرده‌ها صدسال به این ترتیب با هم حرف زدند و پس از صد سال دوباره نوبت به آن‌‌‌‌‌‌‌‌هایی رسید که صحبت را آغاز کرده بودند. این‌بار یک قفل‌ساز ماجرای عجیب زندگی خود را نقل کرد.