«عطا» به خاطر داغ و کینه قدیمی نبود که می‌خواست از «امیرتاش» انتقام بگیرد، بلکه دو موضوع مهم باعث این تصمیم او شده بود.
عطا همزمان با وقایع ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ تصمیم می‌گیرد از امیرتاش انتقام بگیرد، اما باز هم موفق به انجام تصمیم خود نمی‌شود و به شش سال زندان و چهار سال تبعید محکوم می‌شود.
عطا که آخرین سال تبعید خود را در روستای کویری «کوشکویه» می‌گذراند، به دستور رئیس پاسگاه، یعنی «گروهبان مکوندی»، معلم مدرسه می‌شود تا بچه‌های کلاس ششم از جمله فرزند گروهبان بتوانند در امتحانات آخر سال شرکت کنند و تصدیق کلاس ششم را بگیرند.
حضور در مدرسه باعث شد تا عطا با روحیه و مشکلات بچه‌های روستا بیشتر آشنا شود. در میان دانش آموزان، نوجوانی گوشه‌گیر و ترسو به نام «عبدالرضا» نظر عطا را به خود جلب می‌کند و او می‌کوشد علت ترس عبدالرضا را کشف کند.