«نصرالدین» مرد پولدار و مهربانی بود و به دیگران احترام زیادی می‌گذاشت. روزی نصرالدین مهمان «میرزا عباس» بود. او علاقه بیش از اندازه‌ای به بزهایش داشت؛ چنانچه همیشه نگران بود که نکند آسیبی به آن دو بز برسد.

هرگاه کسی به بهانه‌ای و بدون علتی، دیگری را به خاطر اشتباه خودش سرزنش کند، از این ضرب‌المثل استفاده می‌شود: «بز بسته‌‌‌‌‌‌‌‌ی نصرالدین»

داستان «بز نصرالدین» برگرفته از کتاب «امثال و حکم» نوشته «علی‌اکبر دهخدا» است و برای گروه سنی «ب» مناسب است.