«سه بیت نخستین» در سه نمایشنامه با عناوین «ریسمانِ آویختن»، «نفت آشام» و «دیوبند» یک سه‌‌‌‌‌‌‌‌گانه با درونمایه‌‌‌‌‌‌‌‌ی «مبارزه عدالت خواهانه برای حفظ فرهنگ» در مناسبات سیاسی جامعه روایت می‌کند.
نمایشنامه نخست؛ با عنوان «ریسمانِ آویختن» در بستر زمانی دهه بیست خورشیدی و حضور متفقین در ایران روایت می‌‌‌‌‌‌‌‌شود. «صادق نگاهدار» کارگر راه آهن است و از گیلان به تهران می‌‌‌‌‌‌‌‌آید تا خبر کشته شدن رفیق و مرادش «یحیی سرافراز» به دست سربازان قشون روس را به همسر او «گلچهره» بدهد.
نمایشنامه دوم؛ با عنوان «نفت آشام» روایت خود را در سال ۱۳۵۶ یعنی یک سال مانده به پیروزی انقلاب ایران بیان می‌‌‌‌‌‌‌‌کند. داستان «یوسف» سرباز ارتش است که نمی‌‌‌‌‌‌‌‌پذیرد در جریان اعتراضات خیابانی به مردم شلیک کند. از این‌‌‌‌‌‌‌‌رو در هیاهوی اعتراض و مبارزه کشته می‌‌‌‌‌‌‌‌شود. برادرش «اعلی» که معلم دبیرستان است با کمک پیرمرد فیلمساز دوره‌‌‌‌‌‌‌‌گردی به نام «عمو رفیع» فیلم گرفته شده از روز اعتراض را مشاهده کرده و با دیدن آن سرنخ‌‌‌‌‌‌‌‌هایی از قاتل به دست می‌‌‌‌‌‌‌‌آورد.
نمایشنامه سوم؛ با عنوان «دیوبند» در سال پایانی جنگ تحمیلی و دفاع مقدس می‌‌‌‌‌‌‌‌گذرد. داستان بازگشت یک گزارشگر خبر تلویزیون به نام «حسام» از بند اسارت می‌‌‌‌‌‌‌‌باشد که در روز استقبال از اسیران آزاد شده، خبر خیانت رفیق و نامزدش را می‌‌‌‌‌‌‌‌شنود.