«پروین» زن بیست و شش ساله، در یک شب بارانی، برای زایمان به طرف بیمارستان به راه می‌‌‌‌‌‌‌‌افتد. در نیمه‌های راه همسرش «علی»، به کمک او می‌شتابد و او را به بیمارستان می‌برد. آن‌‌‌‌‌‌‌‌ها صاحب دختری می‌شوند، اما علی که مسئله ازدواجش را به علت کمیِ سن از پدرش پنهان کرده است، به پروین می‌‌‌‌‌‌‌‌گوید قادر نیست برای فرزندشان شناسنامه بگیرد. درنهایت ادامه این روند در زندگی برایش مشکل‌ساز می‌شود.
علی نوزده سال سن دارد. به علت ناتوانی مالی، اختلاف بین علی و پروین بالا می‌‌‌‌‌‌‌‌گیرد و پس از یک سال از هم جدا می‌شوند. «خانم ملکی»، صاحبخانه‌‌‌‌‌‌‌‌ی پروین، او را برای دوست شوهرش خواستگاری می‌کند. پس از چندی نیز پروین و «منوچهر» به همراه «عاطفه»، به خارج از کشور سفر می‌‌‌‌‌‌‌‌کنند.

پس از گذشت دوازده سال، علی در سی و یک سالگی ازدواج کرده و صاحب فرزندی می‌شود. آقای ملکی در خلوت از پروین و عاطفه دخترشان می‌‌‌‌‌‌‌‌پرسد؛ علی می‌‌‌‌‌‌‌‌گوید هیچ اطلاعی از آن‌‌‌‌‌‌‌‌ها ندارد.
ده سال بعد در یکی از بزرگراه‌های آمریکا، منوچهر تصادف می کند و او را با آمبولانس به بیمارستان منتقل می‌کنند. پروین دو سال پیش از این حادثه فوت کرده است.
منوچهر بعد از معالجه، به علت نامعلومی، پاهایش فلج می‌شود و عاطفه اصرار دارد همراه پدرش به ایران بروند و دیگر تحمل دوری از وطن را ندارد.
عاطفه در تهران به دنبال عکسی است که در کمد مادرش پیدا کرده و نصف آن قیچی شده است. حالا عاطفه می‌خواهد عکس کامل را در تهران پیدا کند.