این کتاب گویا شرحی است بر خاطرات و زندگی‌نامه‌‌ی «ابوالحسن نجفی»، نویسنده، مترجم، ویراستار، زبان‌شناس و استاد زبان و ادبیات فارسی.
«ابوالحسن نجفی» عضو پیوسته‌ی فرهنگستان زبان و ادب فارسی، در سال ۱۳۰۶ در شهر نجف دیده به جهان گشود. او تنها عضو خانواده‌‌ی نجفی بود که در شهر نجف متولد شد، زیرا پدرش برای تحصیل علوم دینی به آن شهر رفته بود و مجتهد جامع‌الشرایط بود. نجفی چند سال بعد، همراه خانواده به ایران آمد. او تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در اصفهان گذراند و در سال ۱۳۲۶ در رشته‌‌ی ادبی دیپلم گرفت. سپس برای ادامه‌ی تحصیل به تهران رفت و در دانشکده‌‌ی ادبیات دانشگاه تهران، در رشته‌ی زبان فرانسه، مشغول به تحصیل شد.
نجفی در دوران دانشگاه، از استادانی همچون «پرویز ناتل خانلری»، «فاطمه سیاح» و «موسی بروخیم» تأثیر پذیرفت. او به دلایلی دو سال ترک تحصیل کرد و در سال ۱۳۳۲ با ارائه رساله‌ای به زبان فرانسه درباره‌ی «صادق هدایت» فارغ‌التحصیل شد.
وی پس از فارغ‌التحصیلی، در دبیرستان‌های اصفهان مشغول به تدریس شد. در همان دوران انتشارات «نیل» را در تهران پایه‌گذاری کرد.
در سال ۱۳۳۸ برای ادامه‌‌ی تحصیل به فرانسه رفت و تحصیلات خود را تا مقطع فوق‌لیسانس در رشته‌‌ی زبان‌شناسی در دانشگاه «سوربن» پاریس ادامه داد و در سال ۱۳۴۴ به ایران برگشت. ابوالحسن نجفی در سال ۱۳۶۹ به عضویت فرهنگستان زبان و ادب فارسی درآمد و در سال ۱۳۸۳ مدیر گروه ادبیات تطبیقی شد.
انتشار شش ماه یک بارِ مجله «ادبیات تطبیقی» با مقاله‌‌ها، گزارش‌ها و نقدهایی در این حوزه، از فعالیت‌های این بخش است که زیر نظر ابوالحسن نجفی و با نظارت او انجام می‌شد.
بیشترِ فعالیت‌های ادبی و علمی او در حوزه‌ی ترجمه‌‌ی متون ادبی، ویرایش، زبان‌شناسی و وزن شعر فارسی است. نجفی یکی از دقیق‌ترین دایره‌ها برای طبقه‌بندی وزن شعر فارسی را تدوین کرد که به «دایره نجفی» معروف است.
برخی از ترجمه‌های مرحوم استاد نجفی عبارت‌اند از:
«شازده کوچولو»؛ نوشته‌‌‌‌‌‌‌‌ی: «آنتوان دو سنت اگزوپری، «شیطان و خدا»؛ نوشته‌‌‌‌‌‌‌‌ی: «ژان پل سارتر»، «گوشه‌نشینان آلتونا»؛ نوشته‌‌‌‌‌‌‌‌ی: «ژان پل سارتر»، «ضدخاطرات»؛ نوشته‌‌‌‌‌‌‌‌ی: «آندره مالرو»، «خانواده تیبو»؛ نوشته‌‌‌‌‌‌‌‌ی: «روژه مارتن دوگار»، «بیست‌و‌یک داستان از نویسندگان معاصر فرانسه»، «بچه‌های کوچک قرن»؛ نوشته‌‌‌‌‌‌‌‌ی: «کریستیان روشفور»، «شنبه و یکشنبه در کنار دریا»؛ نوشته‌‌‌‌‌‌‌‌ی: «روبر مرل، «کالیگولا»؛ نوشته‌‌‌‌‌‌‌‌ی: «آلبر کامو»، «ادبیات چیست؟»؛ نوشته‌‌‌‌‌‌‌‌ی: «ژان پل سارتر»، «استادکاران»»؛ نوشته‌‌‌‌‌‌‌‌ی: «آرتور آدامُف»، «همان‌طور که بوده‌ایم»»؛ نوشته‌‌‌‌‌‌‌‌ی: «آرتور آدامُف»، «پرندگان می‌روند در پرو می‌میرند»؛ نوشته‌‌‌‌‌‌‌‌ی: «رومن گاری، «ژان پل سارتر»؛ نوشته‌‌‌‌‌‌‌‌ی: «هِنری پیر»، «درباره‌‌ نمایش»؛ نوشته‌‌‌‌‌‌‌‌ی: «ژان پل سارتر»، «نژاد و تاریخ»؛ نوشته‌‌‌‌‌‌‌‌ی: «کلود لوی استروس»، «نویسندگان معاصر فرانسه»؛ برگزیده داستان‌های کوتاه، «وعده‌گاه شیر بلفور»؛ نوشته‌‌‌‌‌‌‌‌ی: «ژیل پرو»، «عیش و نیستی»؛ نوشته‌‌‌‌‌‌‌‌ی: «تیری مونیه» و «گم‌گشته»؛ نوشته‌‌‌‌‌‌‌‌ی: «ژیل پرو».
استاد ابوالحسن نجفی از بزرگان عرصه‌‌‌ی ترجمه، زبان‌شناسی، فرهنگ‌نویسی، وزن شعر فارسی، ادبیات تطبیقی و زبان و ادبیات فارسی در روزگار ما و یکی از تأثیرگذارترین افراد نسل خود در شناسایی و تربیت نویسندگان و پژوهشگران بود که کارنامه‌‌‌ی پربرگ و باری دارد. وی در دوم بهمن سال ۱۳۹۴ در تهران درگذشت.