«کوین» و « اِستان» همراه مادرشان به اولین سفر تفریحی خود به کنار دریا می‌‌‌‌‌‌‌‌روند. سفر آنان با آخرین اتوبوس شب در هوای بارانی آغاز می‌شود. هتل کهنه، اتاق‌های بیش از حد کوچک، بی‌پولی و هوای بارانی، همگی، خبر از آن می‌دهند که اتفاق خوبی در انتظار این زن و بچه‌هایش نیست؛ اما از همه این‌‌‌‌‌‌‌‌ها آزار دهنده‌تر، بیماری روحی مادر و بی‌تعادلی اوست. مادر به شدت افسرده و از درون تنهاست و از این‌‌‌‌‌‌‌‌که مددکاران اجتماعی معتقدند او صلاحیت نگهداری از فرزندانش را ندارد، نگران است. مادر درحالی‌که دلش نمی‌خواهد از کودکانش جدا شود، تحمل مسئولیت‌های یک والدِ تنها برایش آزار دهنده است، تا این‌‌‌‌‌‌‌‌که در دنیای سردرگمی، افکار شومی به سراغش می‌‌‌‌‌‌‌‌آید.

* شنیدن این داستان به دلیل وجود حشونت بسیار آشکار، برای کودکان و نوجوانان پیشنهاد نمی‌‌‌‌‌‌‌‌شود.