«نامه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های نادر ابراهیمی به همسرش فرزانه منصوری»

«چهل نامه‌ کوتاه به همسرم» اثری عاشقانه و شاعرانه از «نادر ابراهیمی» است که نثری دلنشین و تاثیرگذار‌ دارد. این کتاب دربرگیرنده‌ چهل نامه‌ کوتاه است که نادر ابراهیمی در مدت دو سال دوری
(۱۳۶۳ تا ۱۳۶۵) با خط نستعلیق برای همسر خود «فرزانه منصوری» نوشته است. نادر ابراهیمی درباره‌ روزهای نوشتن چهل نامه‌ کوتاه به همسرم، در مقدمه‌ کتاب آورده است: «آن روزها که تازه تمرین خطاطی را شروع کرده بودم، حدود سال‌های ۶۳-۶۵، به هنگام نوشتن، در تنهایی، در فضایی که بوی تلخ مرکب ایرانی در آن می‌‌پیچید و صدای سنتی قلم نی، تسکین دهنده‌ خاطرم می‌‌شد. غالبا به یاد همسرم می‌‌افتادم که او نیز همچون من و شاید نه همچون من اما به شکلی، گهگاه و بیش از گهگاه، دل‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گرفتگی، قلبش را خاکستری رنگ می‌‌کرد و می‌‌کوشیدم که به جستجو در به امید رسیدن به ریشه‌‌های گیاه بالنده و سرسخت اندوه و دانستن این که این روینده‌ بی‌ پروا از چه چیزها تغذیه می‌‌کند و شناختن شرایط رشد و دوامش آن را نابود کنم بل زیر سلطه و در اختیار بگیرم. پس، یکی از خوب‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ترین راه‌های رسیدن به این مقصود را در این دیدم که متن تمرین‌‌های خطاطی‌ام را تا آن جا که مقدور باشد اختصاص دهم به نامه‌‌‌ کوتاهی به همسرم.»