صد سال به این سال‌ها

«عاطفه» همسر «حبیب» روز بیست‌ونهم اسفند کلی کار بر سر شوهرش ریخت و حبیب نتوانست مایحتاج عید را از بازارچه بخرد.
آقای شایسته، صاحب‌خانه‌ی آن‌ها، پایش را توی یک کفش کرد که باید پول پیش خانه را زیاد کنند. درنتیجه هرچه داشتند و نداشتند را از آن‌ها گرفت و دیگر آن‌ها پولی برای خرید خودرو نداشتند.
آن‌ها «بابافرهنگ» و «باباعنایت»، پدرهایشان، را فرستادند تا با آقای شایسته صحبت کنند و مثلاً پادرمیانی کنند، ولی همه‌چیز به ضرر حبیب تمام شد.