برادر «غزالی» پیامی از جانب «شیخ علی فارمدی» برای او می‌آورد که زندگی غزالی را دگرگون می‌کند.
پس از در گذشت «امام الحرمین» مدرس نظامیه نیشابور، غزالی که در انتظار تولیت مدرسه بود به دعوت «خواجه نظام المک» به لشکرگاه خوانده می‌شود. قبل از حرکت شیخ علی فارمدی پیشگویی در حق غزالی می‌کند که روزی مقبول آستان حق خواهد شد که مردمان از وی روی گردان شوند.
غزالی آشفته از این پیشگویی راهی لشکرگاه می‌شود و در مناظره‌ای که میان او و دیگر علما برگزار شده است شرکت می‌کند و پیروز می‌شود و از خواجه نظام الملک لقب «زین‌الدین شرف الائمه» را دریافت می‌نماید و سپس به تولیت مدرسه نظامیه بغداد انتخاب می‌شود.
غزالی در بغداد طی فتوایی فلاسفه و باطنیان را تکفیر می‌کند و پس از آن خلیفه عباسی از او دعوت می‎کند با ترکان خاتون همسر ملکشاه بر سر جانشینی او مذاکره نماید. غزالی پس از دیدار با ترکان خاتون دچار بیماری و وسواس فکری می‌شود و در هیم اثناء برادرش به دیدار وی می‌آید.
غزالی طی اتفاقی ثروتش را به مستمندان می‌بخشد و راهی سفر می‌شود، در این سفر به طور ناشناس برای شاگردی نزد «شیخ نصر» می‌رود که در مناظره‌ای هویتش آشکار می‌شود.