به کوشش: منصوره اتحادیه، مریم سالور، رقیه آقابالازاده و شقایق فتحعلی زاده
ناشر: نشر تاریخ ایران
خاطرهنویسی راهی برای زنده نگهداشتن خاطرات و تجربیات یک فرد است. این فرم نوشتن به مفهوم امروزی آن از اواسط دوره قاجار به دلیل رویارویی ایرانیان با غرب و آشنایی با اروپاییها شکل گرفت و بهویژه درباریان از آن استفاده میکردند. عمادالسلطنه برادرزاده ناصرالدینشاه به پیروی از پدر، از دوره نوجوانی به نگارش خاطرات روزانه خود اهتمام ورزید. حاصل این علاقه و تلاش در طول عمر عمادالسلطنه چهل و پنج دفترچه دستنوشته است که هفت دفترچه نخست آن در این کتاب تصحیح و به چاپ رسیده است. در این دوره عمادالسلطنه به همراه پدر و برادر کوچکش در همدان حضور دارند و شامل خاطرات شکار، مهمانیها، مراسم و سفرش به تهران است.
خاطرات عمادالسلطنه قاجار به این لحاظ که در دوران مهمی حضور داشته و از طرفی از زاویه بیرونی به حکومت قاجار در سالهای پایانی و تأسیس پهلوی نگریسته مهم است. به ویژه که او تحصیل کرده روسیه است و با نگاه دیگری سیاستهای بریتانیا در ایران و اتفاقات را رصد میکند.
