میندرت دویونگ
«چرخ در پشت بام مدرسه» که درایران آن را با نام «لکلکها بر بام» میشناسیم، یک شاهکاراست. شاهکاری بینظیر از نویسندهای هلندی با موضوع محیط زیست، لزوم حفظ آن و همکاری بین مردم. دویونگ داستان را در فضای مدرسه نوشته است و همین موضوع است که داستان را برای نوجوانان جذابتر میکند. هر چند که بزرگسالان نیز از شنیدن آن لذت میبرند.
تنها مدرسهی دهکدهی «شیرا» یک دانشآموز دختر دارد. او داستانی درباره لکلکها مینویسد. این آغاز ماجراهای داستان است. سالهاست که لکلکها به شیرا مهاجرت نکردهاند. معلم از بچهها درخواست میکند تا چرخ گاری پیدا کنند و آن را روی بام مدرسه بگذارند تا لکلکها به دهکده بازگردند. روی چرخ گاری لانه بسازند، تخم بگذارند و زندگی کنند.
در بخشی از این کتاب آمده است؛ «دیرک تمام حرفهایش را دوباره از سر گرفت. تمام نقشههایشان را توضیح داد. برای جانوس از لکلکها و زندگی آنها در آفریقا، میان شیرها و کرگدنها و اسبهای آبی گفت. دیرک کلمات را حسابی کج و کوله بیان میکرد. بعد دیگر حرفهایش ته کشید. چیز دیگری برای گفتن نداشت. این بود که با ناامیدی اضافه کرد: فقط یک خرده فکر کن. در آفریقا لکلکها بین حیوانات درنده زندگی میکنند ولی اینجا آنها درست وسط مردم زندگی میکنند.»
میندرت دویونگ با نوشتن این داستان جایزه «نیوبری» (Newber Medal) را در سال ۱۹۵۵ دریافت کرد. این جایزه هر سال به نویسندهای تعلق میگیرد که برجستهترین اثر داستانی را در حوزه ادبیات کودکان آمریکا پدید آورده باشد.