به کوشش: حوریه سعیدی
ناشر: نشر تاریخ ایران
این کتاب شامل ۲۴۲ نامه، عریضه، دستخطهای مبادله شده بین ناصرالدین شاه و میرزا یوسف مستوفی الممالک «جناب آقا» (صدراعظم و شخصیت حکومتی مورد علاقه ناصرالدین شاه) است که میان آنها تعدادی نیز عریضه و یا دستخط با خطاب غیر از مستوفی نیز دیده میشود. این نامهها و عرایض به دلیل آنکه یا دستخط شاه کنار عریضه وجود داشته و یا ارجاع به مستوفی شده، در این مجموعه قرار گرفته است.
تنوع موضوعات از نکات قابل توجه این نامههاست و فاصله زمانی اسناد این مجموعه بازه زمانی ۲۳ ساله یعنی از سال ۱۲۸۰ تا ۱۳۰۳ هجری قمری را دربر میگیرد.
ترتیب قرار گرفتن اسناد با توجه به اینکه تعدادی کمی از آنها تاریخ دارد و بقیه بدون ذکر تاریخ است، تقدم با آوردن دسته اول یعنی اسناد تاریخدار با توالی تاریخی است و در مرحله بعد اسناد با ترتیب خوانش آنها توسط مصحح اثر بوده است.
در مقدمه این کتاب نویسنده و مصحح تلاش کرده تا شرحی از موضوعات اسناد مربوطه و در میان این شرح به نکاتی در مورد شخصیت ناصرالدین شاه اشاراتی داشته باشد، تا بتواند از لابهلای آن به دریافتی نزدیکتر به شخصیت وی برسد. در این تحلیل و بررسی، نویسنده کلیشههای مرسوم و تکراری منابع تاریخی در مورد ناصرالدین شاه را به کناری گذاشته و او را از میان نوشتههای خودش بازنمایی میکند.