«هِلِن» در خانه ی مادربزرگش «ژاکلین» سکونت داشت. در آن خانه شش کودک بی سرپرست نیز زندگی می کردند. صبح یکی از روزها همه ی آنها دیدند که سربازان آمریکایی در اطراف خانه شان پراکنده شده اند. بعد هم اخبار اعلام کرد که انگلیس با آمریکا متحد شده است. چند روز بعد در زد و خورد مردم معترض با نیروهای آمریکایی، پای «بِرایان»، یکی از بچه های بی سرپرست خانه ی ژاکلین، شکست. از طرف دیگر «سرجوخه اِسمیت»، یکی از نیروهای آمریکایی، براثر یک اتفاق به دست یکی دیگر از همان بچه ها به نام «جیم» کشته شد.

به طور کلی مردم و به خصوص ژاکلین به حضور آمریکایی ها اعتراض داشتند تا آن که آقای «جانسون»، همسایه ی ژاکلین، جلسه‌ای ترتیب داد و مزرعه‌دارها را جمع کرد تا درباره وقایع اخیر گفت‌وگو کنند. در همان حال، ژاکلین نقشه ای طرح کرد و آن را تلفنی با جانسون در میان گذاشت. آنگاه به هلن و بقیه ی بچه ها گفت که اگر این نقشه عملی شود، پیروزی ما قطعی است...