شهید «محمدجعفر کریمی»

دربارهٔ این اثر

خلاصهٔ قصه

وصیت نامه شهید: «پدرجان کار خداوند است و تقدیر بود فرزندت این‌طور بمیرد. هیچ نگران نباشید. امیدوارم شما و مادر مهربان و برادران و خواهران عزیز و همسرم و سایر اقوام و خویشان همه مرا حلال و آزاد نمایند...».

شهید «محمدجعفر کریمی » در اولین روز از مهر ماه سال 1320 به دنیا آمد. زادگاهش روستای «دزآور» از توابع شهرستان «نوسود» است که جزیی از استان کرمانشاه است. محمدجعفر کودکی اش را در بحبوحه حوادث آن سال‌ها آغاز کرد و از نزدیک با بحران های سیاسی – اجتماعی دوره دوم رژیم پهلوی آشنا شد.

پنج سال از دوره ابتدایی را در دزآور طی کرد و برای پایه ششم به «نودشه»، روستای همجوار، رفت و مدرک ششم ابتدایی اش را از مدرسه «الفت» آنجا دریافت کرد. عشق و علاقه‌ی محمدجعفر به آموزش و پرورش فرزندان آن دیار، سبب شد که برای ادامه تحصیل و انتخاب شغل معلمی، در سال 1337 وارد دانش‌سرای عشایری اسلام آباد غرب شد. وی دوره یک ساله این مرکز را پشت سر گذاشت و در سال 1338 در کسوت معلمی به زادگاهش «دزآور» برگشت.

شهید کریمی مدام می‌کوشید تا اساس و قاعده ظالمانه پیروی بی‌چون و چرا از دستورهای حکومت را برای همیشه برهم بزند و به جای آن، آزاداندیشی و آزادمنشی را در جامعه پی ریزی کند. وی رسیدن به چنین هدفی را، در گرو کسب علم و معرفت و ارتقای آگاهی های سیاسی و اجتماعی می دانست و مردم را برای تحصیل این مقدمات و لوازم ضروری آن ترغیب می کرد. این معلم آزاده، برای نیل به اهداف والایی که داشت، 9 سال از عمر معلمی خود را در محروم‌ترین روستاهای «پاوه و اورامانات» سپری کرد و با خدمتی صادقانه، فرزندان آن سامان را با نور دانش و معرفت و مسئولیت های اجتماعی آشنا ساخت.