اَلْإرْشاد فی مَعْرفة حُجَجِ الله عَلَی الْعِباد (تألیف: 411ق) معروف به «الارشاد» کتابی کلامی و تاریخی به زبان عربی درباره تاریخ اهل بیت، نوشته شیخ مفید (متوفای 413ق) از متکلمان و فقیهان برجسته شیعه است که بخشهایی از آن بازخوانی شده است.

کتاب الارشاد از معتبرترین منابع روایی شیعه درباره زندگانی ائمه - علیهم السلام - به شمار می آید و بسیاری از منابع مهم شیعه، که به زندگانی ائمه اشاره کرده‌اند، این کتاب را مرجع خود قرار داده اند. این کتاب از منابع دست اول درباره زندگانی ائمه - علیهم السلام - است.

شیخ مفید این کتاب را به درخواست یکی از یاران خود نگاشته است؛ چنان که در آغاز کتاب می فرماید: «من بنا به درخواست شما در این کتاب نام ائمه هدی، تاریخ زندگانی آنها، محل قبر و حرم آن بزرگواران را آورده‌ام». وی در کتاب خود حوادث تاریخی را نیز بیان کرده؛ ازجمله درباره واقعه عاشورا به تفصیل مطالبی آورده است و ...

این کتاب به شرح حال ائمه 12گانه اختصاص یافته است و می‌توان آن را در زمره قدیمی‌ترین کتاب‌های امام شناسی و در ردیف کتاب الحجه الکافی شیخ محمدبن یعقوب کلینی (م329ه.ق) به شمار ‌آورد.

باب نخست این کتاب به شرح حال امیرمومنان (علیه السّلام) اختصاص دارد و بیشترین حجم کتاب را نیز در بردارد. باب سوم به امام حسین(علیه السّلام) و شرح ماجرای کربلا و شهدای آن اختصاص دارد. به واقع می‌توان باب سوم الارشاد را مقتل حسین و اصحابش به شمار آورد