«امام عزیز از تو خیلی ممنونم. خداوند را شکر می کنم که تو را مأمور بر این نموده است که ما را نجات بدهی، ما به کجا می رفتیم، چه بودیم و حال در کجا هستیم؟ عزت پیدا کردیم. همه اینها اول از وجود خداست و دوم از رهنمودهای تو امام عزیز...».

«حاج بصیر» پیش از آنکه دارای روحیه فرماندهی نظامی باشد، از یک شخصیت معنوی برخوردار بود که می‌توانست در قلب‌های رزمندگانش نفوذ کند. همین قدرت نفوذ معنوی سبب شده بود تا رزمندگان همه دستورات او را به بهترین نحو انجام دهند.

حاج بصیر با آغاز جنگ تحمیلی به عنوان یک نیروی ساده به شهرستان «سرپل ذهاب» و پس از آن به اهواز رفت و ازسوی «علی فردوس» فرمانده تیپ یک‌ لشکر25 کربلا، در «پایگاه شهید بهشتی» اهواز به فرماندهی گردان منصوب شد و به دنبال آن، مسئولیت جانشینی تیپ یک،‌ فرماندهی تیپ یک و جانشینی لشکر 25 کربلا را بر عهده گرفت.

سردار شهید «حسین بصیر» قائم‌مقام «لشکر 25 کربلا»ی مازندران، روز سوم اردیبهشت‌ماه سال 1366 (عملیات کربلای 10) در منطقه «ماووت» به شهادت رسید.