عارف کامل علامه فقید سید علی قاضی طباطبایی (تبریزی) ، استاد اخلاق حوزه علمیه نجف در قرن چهاردهم قمری بود. برخی از علما، فقیهان و مراجع تقلید در مکتب اخلاقی او حضور داشته‌اند. علامه طباطبایی و آیت الله بهجت از جمله شاگردان وی بودند

علامه سید علی قاضی طباطبایی(تبریزی) در 13 ذی‌الحجه 1282ق (9 اردیبهشت 1245ش) و به نقل از برخی از تذکره‌نویسان در 1285ق (7 فروردین 1248ش) در تبریز به دنیا آمد. وی در عرفان از طریقۀ ملا حسینقلی همدانی پیروی می‌کرد و رسیدن سالک به مقام توحید را بدون پذیرفتن ولایت ائمه و حضرت زهرا(س) امکان‌پذیر نمی‌دانست. در طریقت عرفانی او انجام مستحبات، رفتن به زیارت قبور، توسل به امام حسین(ع) و انتخاب استاد جایگاه مهمی داشت. رساله سیر و سلوک بحرالعلوم را بهترین کتاب عرفانی می‌دانست و روش احراق را توصیه می‌کرد. از وی کراماتی نیز نقل شده است.

شدت علاقه او به ابن عربی و مولوی به حدی بود که مخالفت برخی علما را در پی داشت.

شهرت قاضی طباطبایی بیشتر به‌دلیل بعد عرفانی شخصیت اوست؛ اما او در علوم دیگر مانند حدیث، فقه و تفسیر نیز صاحب‌نظر بود. قاضی در سال‌های آخر عمر به بیماری مبتلا شد و در 6 ربیع‌الاول 1366ق، برابر 9 بهمن 1325ش درگذشت.[4] سید جمال‌الدین گلپایگانی بر او نماز خواند و در وادی السلام در کنار پدرش به خاک سپرده شد.