کریستیانو مردی منزوی بود که در خانه ای دور افتاده زندگی می کرد. جوجو و همسرش، سارینا، همسایه ی او شدند. کریستیانو به خاطر بیماری جورجو مجبور شد به سارینا و خدمتکار او کمک کند. پس کم کم نتیجه گرفت که به انسان ها علاقه‌مند شده است در روزهای بعد حال جورجو بدتر شد تا آنکه جان خود را از دست داد. از آن به بعد کریستیانو به همان انزوای قبل برگشت. اما یک روز از سارینا درخواست ازدواج کرد و سارینا جواب او را به فرصتی دیگر واگذاشت. مدتی بعد آن دو با هم ازدواج کردند. کریستیانو همان روز از مشکلات زندگی و تفاهم نداشتن با همسر سابقش چیزهایی گفت و به گریه افتاد. آنگاه سارینا از او خواست تا به کنار دریا بروند تا کریستیانو با صحبت از گذشته، همه اندوه فکری اش را بیرون بریزد و برای همیشه آسوده شود.

مختصری درباره نویسنده :

گراتزیا کوزیما دِلِدّا ( Grazia Cosima Deledda) (1871–1936) نویسندهٔ ایتالیایی اهل جزیرهٔ ساردنی بود. وی در سال 1926 برندهٔ جایزه نوبل ادبیات شد.گراتزیا در 27 سپتامبر 1871 در شهر نوئورو در جزیرهٔ ساردنی در خانواده‌ای از طبقهٔ متوسط به دنیا آمد. زنان در جامعه عقب‌افتاده‌ای مانند ساردنی قرن نوزدهم وضعیت مناسبی برای تحصیل و فعالیت اجتماعی نداشتند، برای همین گراتزیا تا سوم ابتدایی بیشتر درس نخواند. اما از آن‌جا که در خانهٔ عمه‌اش کتاب‌خانهٔ بزرگی وجود داشت او توانست در آنجا و با تعلیمات خصوصی معلمی در خانهٔ عمه‌اش معلومات خود را افزایش دهد و ضمن مطالعه آثار ایتالیایی به مطالعه آثار نویسندگان فرانسوی و روس بپردازد. او به آثار گابریله دانونتزیو شاعر و نویسندهٔ معاصر هم‌وطن‌اش علاقه ویژه‌ای داشت. با وجود مشکلات فروان دلدا شروع به نوشتن کرد و در هفده سالگی اولین داستان کوتاه‌اش به نام خون کسی از اهالی ساردنی را برای یکی از مجلات رم فرستاد که در آن مجله منتشر شد. دلدا در آخرین سال‌های قرن نوزدهم، 1896 با انتشار نخستین رمانش، راه خطا به شهرت رسید و در نخستین سال قرن بیستم در بیست و نه سالگی با پالمیرو مادزانی ازدواج کرد و همراه او به رم رفت و تا پایان عمر در آن شهر زندگی کرد و صاحب دو پسر به نام‌های ساردوس و فرانتز شد.او خیلی زود به نویسنده‌ای پرکار تبدیل شد و در فاصله سال‌های 1912 تا 1919 تقریباً هر سال یک کتاب منتشر کرد. تا این که در 1926 برنده جایزه نوبل ادبیات شد و تا کنون هیچ زن ایتالیایی دیگری نتوانسته‌است این جایزه را کسب کند.آخرین کتابی که در زمان حیات‌اش منتشر شد، کلیسای مریم منزوی، داستان زن جوانی است که سرطان دارد. گراتزیا دلدا خود نیز در 15 اوت 1936 بر اثر ابتلا به بیماری سرطان درگذشت. چند ماه پس از مرگ او پسرش ساردوس نیز مرد و کمی بعد پسر دیگرش فرانتز نیز از دنیا رفت. اما به هر حال فرزندان فرانتز نامه‌ها و دست‌نوشته‌های او را حفظ کردند و هم‌اکنون نسخه‌های دست‌نویس آثار او در موزه شهر نوئورو نگهداری می‌شود و آثار او در کتاب‌خانهٔ ملی رم موجود است.

کتاب:

Il segreto dell uomo solitario(1921)