«رامین ارژنگ» استاد جوان دانشگاه که هفت سال پیش باعث اخراج یکی از دانشجویانش شده بود، یک شب به طور اتفاقی با او روبه‌رو می‌شود. تورج (دانشجوی قدیمی) رامین را به باغی در خارج از تهران دعوت می‌کند و در ادامه حوادثی در باغ اتفاق می‌افتد....

سیامک گلشیری قلمی شناخته شده دارد و معمولاً در نوشته‌هایش حسی از تعلیق و اضطراب را باهم تلفیق می‌کند.

این داستان فضایی دلهره‌آور دارد و حس آن را خیلی خوب منتقل می‌کند. در این کتاب همه وقایع در یک شب و در چند ساعت اتفاق می‌افتد.

مهمانی تلخ را اگر بخواهیم در دسته بندی ژانری قرار بدهیم؛ در ژانر تریلر، رازآلود و اجتماعی قرار می‌گیرد.

نویسنده، خیلی خوب، موفق شده در همان ابتدای داستان شخصیت‌هایش و به تبع آن، خواننده هایش را در موقعیتی ناامن قرار دهد. در بخشی از کتاب می‌خوانیم؛

چشمش که به من افتاد، بلند شد آمد نزدیک من. آهسته گفت: «صدا رو شنیدی؟»

«پای من بود خورد به این».

چوب را نشانش دادم. گفت: «یه صدای دیگه اومد».

«از کجا؟»

«از پایین. باید از اینجا بریم رامین».

سرم را بردم نزدیک گوشش. خیلی آهسته گفتم: «یه مدت دیگه اینجا می‌مونیم و بعدش می‌ریم».

نشست سر جای قبلی‌اش. گفتم: «محاله بیاد اینجا. فکر می‌کنه...»

و درست همان لحظه بود که صدایی شنیدیم. صدای قدم‌های تورج بود. از پلکان بالا آمده بود و حالا داشت وارد سالن می‌شد. وقتی گفت: «استاد، اینجایی»؟

نزدیک بود بیفتم روی کنده زانوهایم.

رمان «مهمانی تلخ» نامزده دریافت جایزه بهترین رمان جشنواره مهرگان بوده است.

** شنیدن این کتاب،به دلیل محتوای خشونت آمیز و... برای کودکان مناسب نیست.