«الغدیر» نام کتابی‌ است که «علامه امینی» در اثبات ولایت و حقانیت « امام علی (ع)» بعد از پیامبر و اثبات مذهب شیعه، نگاشته است. اصل این کتاب به زبان عربی است.

منابع مورد استناد «کتاب الغدیر»، به منظور رعایت قواعد منطقی جدل، احتجاج و مناظره، همه از منابع عالمان اهل سنت است. این ویژگی کتاب همراه با اجتناب مؤلف از تعصّب و یکسونگری، موجب شهرت جهانی الغدیر شده است. الغدیر با ذکر حادثه روز «غدیر خم» آغاز می‌شود و نویسنده در این کتاب به 110 تن از صحابه و 84 نفر از تابعین پیامبر که حدیث غدیر را روایت کرده‌اند٬ اشاره می‌کند. آنگاه 360 تن از راویان حدیث غدیر از قرن دوم تا چهاردهم را برمی‌شمارد. در پایان هم اشعار شاعران متعددی را دربارهٔ این موضوع ذکر می‌کند.

علاوه بر بررسی عالمانه صحّت حدیث غدیر، بحث مفصّلی در مفاد حدیث، تحقیق واژگان، شواهد لفظی و معنوی منطبق بر مدّعای شیعه و نیز برخی از مباحث مورد اختلاف شیعه و دیگران ٬ مانند ایمان ابوطالب، مسئله زیارت، علم امام، جعل حدیث و.. ـ از دیگر مباحث الغدیر است.