وضوی گل

دربارهٔ این اثر

خلاصهٔ قصه

شب رفت و سحر گذشت و اکنون

سر می‌زند از افق سپیده

هنگام نماز صبح آمد

برخیز ز خواب نور دیده

شب رفت و سحر گذشت و اکنون

سر می‌زند از افق سپیده

هنگام نماز صبح آمد

برخیز ز خواب نور دیده

گل چهره به شبنم سحر شست

تا تازه کنی تو دست و رویی

با آب زلال و پاک و روشن

شایسته بود تو را وضویی

سجاده و قبله آشنایند

یادآر نشان آشنا را

تا در صف بندگان مؤمن

خشنود کنی ز خود خدا را

هنگام نماز بانگ تکبیر

امید به کردگار یکتاست

این نعمت زندگانی از اوست

شکرانۀ او وظیفۀ ماست

هنگام نماز بانگ تکبیر

امید به کردگار یکتاست

این نعمت زندگانی از اوست

شکرانۀ او وظیفۀ ماست