رمان «سیرکی که می‌گذرد»، زندگی نوجوانی 18 ساله را روایت می‌کند که زندگی‌اش دست‌خوش حوادث گوناگونی می‌شود و قدم به دنیایی پر رمز‌وراز می‌گذارد.

نام این کتاب معماگونه است و رمان، بر عبور بی‌هدف سیرکی تاکید دارد که هرگز در داستان نمی‌بینیم و انتظار ما برای برخورد با وجه فیزیکی سیرک، جز به چند دیالوگ و خاطره‌ی پراکنده، به جایی ختم نمی‌شود.

غافل از اینکه عنوان کتاب، شباهت زندگی شخصیت‌های داستان به سیرک است. ویژگی بارز این شخصیت‌ها، صمیمیت و ابهام است؛ دو واژه‌ای که به هیچ عنوان نمی‌توانند درکنار هم به توصیف منسجمی از یک شخصیت دست یابند؛ اما حقیقت داستان همین است که آدم‌های آن همچون بازیگران سیرک، مخاطب را به خود مشغول می کنند.

اما درنهایت، پس از چندی نقاب‌ها و آرایش‌ها کنار می‌رود و چهره‌ی واقعی آدم‌ها نمایان می‌شود. در این قسمت از رمان است که احساس هم‌ذات‌پنداری دیرینه‌ای که نویسنده در صفحات ابتدایی کتاب ایجاد کرده است، یک‌باره فرو می‌ریزد و جهانی ناآرام پا به میدان می‌گذارد.

پاتریک مودیانو، نویسنده و فیلم‌نامه‌نویس قرن بیستم اهل فرانسه و برنده‌ی جایزه‌ی نوبل ادبیات در سال 2014 است. او یکی از چهره‌های مهم ادبی فرانسه محسوب می‌شود که آثارش تحسین منتقدان ادبی را برانگیخته است و خوانندگان فراوانی دارد.

مودیانو از نویسندگان پرکار به‌شمار می‌رود و برخی از کارهای او به فیلم نیز تبدیل شده است.

جایزه‌ی بزرگ آکادمی فرانسه برای ادبیات در سال 1972، جایزه‌ی معتبر فرانسوی گنکور، برای رمان «خیابان بوتیک‌های تاریک» در سال 1978، جایزه‌ی دل دوکای انستیتوی فرانسه در سال 2010، جایزه‌ی دولت اتریش برای ادبیات اروپا در سال 2012 و جایزه‌ی نوبل ادبیات در سال 2014 از جوایز مهمی هستند که این نویسنده دریافت کرده است.

پاتریک مودیانو در ایران نیز کمابیش شناخته شده‌ است و برخی از آثار او به فارسی ترجمه شده‌اند.

کتاب:

Un cirque passe (1992)

در ایران این رمان را در سال 1393 نشر چشمه با ترجمه‌ی نسیم موسوی‌ پاک منتشر کرد.