در آمریکا در سالهای 1850 تا 1920 میلادی قطاری به نام یتیمان به راه افتاد. در این قطار بچه ها را روستا به روستا می‌گرداندند تا خانواده‌ها ، آنها را به فرزندی بپذیرند. یکی از این بچه‌ها، هیتی نام داشت که دختری دوست‌داشتنی بود و ....

دختر کوچکی به نام هیتی در شش سالگی دراثر آتش سوزی پدر و مادر خود را از دست داد و به پرورشگاه سپرده شد. هیتی تا نه سالگی در یتیم‌خانه زندگی می کرد.

مسئولان یتیم‌خانه برای اینکه بچه ها سرپناهی داشته باشند، آنها را سوار قطار می کنند تا کشاورزان منطقه میدوست آنها را به فرزندی قبول کنند. در نبراسکا کشاورزی به نام هنری، هیتی را انتخاب می کند و به خانه‌اش می‌برد.

زن هنری (الیزابت) دختر و پسرش را دراثر بیماری از دست داده و افسرده شده است. درابتدا هتیی گمان می کند که او را برای کار در مزرعه و کلفتی انتخاب کرده اند، اما ...

این کتاب برنده جایزه کتاب کودک جورجیا و کاندیدای جایزه مارک تواین بوده است.

در ایران کتاب «متشکرم؛ از ته دل» نوشته‌ی «جین بیوکنن»، با ترجمه‌ی «پروین علی‌پور» را انتشارات افق چاپ کرده است.

ظاهرا غیر منصفانه است که یتیم باشی و دور بیفتی و ببینی چه کسی حاضر است نقش پدر و مادرت را بازی کند... اما زندگی به هیچ کس تضمینی نداده حتی آنهایی که به نظرشان همه چیز سر جایش است دوره ناملایمتی را تجربه خواهند کرد ... باید دید در موقیت های مختلف هر کس چه نقشی بازی می کند