شیخ مصلح الدین سعدی شیرازی، در جوانی برای تحصیل به مدرسه ی نظامیه ی بغداد رفت سپس به شام و مراکش و حبشه و حجاز سفر کرد و پس از بازگشت به شیراز، شاهکارهای ادبی بزرگی را نوشت که به گوش جهانیان رسید.

سعدی، این دانشمند، شاعر و نویسنده‌ی بزرگ ایران و جهان، فردی تیزبین و نکته‌سنج بود. او خطاها و عیب‌ها را می‌دید و با بیان و زبانی خوب و تاثیرگذار ، تلاش می کرد آنها را به شیرین‌ترین و جذاب‌ترین روش، بازگو کند. او از بدی‌های جامعه ومردم انتقاد می‌کند، اما به‌گونه‌ای که به دل مردم می‌نشیند و آنها را تحت‌تاثیر قرار می دهد.

سعدی مانند یک روان‌شناس و جامعه‌شناس خوب، کلامش را به زیباترین شکل ممکن بیان می کند.؛ زیرا مرد دنیادیده و باتجربه، جز این نمی‌تواند باشد ...

این کتاب گویا، برای کودکان دبستانی مناسب است.