کتاب «شهر گمشده» تحلیلی درباره‌ی شخصیت بانوی دو عالم «حضرت فاطمه(س)» و سیره و اندیشه‌های ایشان است.

«پیامبر اکرم(ص)» رحلت کرده‌اند و مدینه یتیم شده است. اکنون کسانی که باید به خانه‌ی «علی(ع)» روی آورند و همانندترین فرد به پیامبر(ص) را به جانشینی او برگزینند، چنین نکرده‌اند و به مقامی که خدای متعال برای علی(ع) برگزیده بود و پیامبر اکرم در طول دو دهه همواره بر آن تأکید کرده بود، گردن ننهادند.

اکنون دیگر سخنی از «مدینة النّبی» نیست و کسی نمی‌تواند از امامت قرآنی دم زند. علی(ع) حذف شده است و حرمت او پایمال گشته است. همان کسی که در روزگار پیامبر، محترم‌ترینِ مسلمانان و برادر پیامبر خدا، بلکه نَفْسِ پیامبر (به نصّ آیه قرآن) محسوب می‌شد و بزرگ‌ترین مجاهد راه خدا و مؤمن‌ترین و نیرومندترین پشتیبان دین خدا بود.

از سوی دیگر علی(ع) عالِم به همه‌ی قرآن و عامل به همه‌ی آن بود و در کار دین ذرّه‌ای سستی نمی‌کرد و در اداره‌ی جامعه و تربیت امّت جز عدالت چیزی نمی‌شناخت، پس از درگذشت پیامبر(ص) هیچ احترامی ندارد. چرا این چنین است؟