من میکل آنژ ام. یکی از بزرگ‌ترین هنرمندان تاریخ.

مرا در دنیا به عنوان نابغه‌ی مجسمه‌سازی و نقاشی و معماری می‌شناسند؛ اما من شعر هم گفته‌ام و بیشتر شعرهایم به شکل نامه بوده و موضوع شعرهایم عشق و دوستی است. من از هنرمندانی هستم که در طول زنده بودنم هم، مثل پس از مرگم، آوازه و شهرتم به گوش همه رسیده بود.

هر ساله میلیون‌ها نفر برای دیدن آثار هنری من به ایتالیا سفر می کنند.

مجسمه‌ی حیرت انگیز «داوود» و یا نقاشی‌های بی‌مانند آبرنگ که من خلق کردم، در کلیسای سیستین چشم مردم جهان را به خود خیره کرده و می‌کنه.

درواقع می‌شه گفت که من اولین هنرمند غربی‌ام که کتاب زندگینامه‌ام وقتی که زنده بودم، چاپ شد.

بچه ها به نظر من، هنر، سایه‌ای از زیبایی خداوند بزرگه ...