پس از بازگشت سیاوش، شاهزاده‌ی پاک و خوش‌سیمای ایرانی نزد پدرش (کیکاوس)، همسر زیبای کیکاووس که زنی جوان و زیباست، عاشق سیاوش می‌شود.

سودابه یا همان «سعدا» در تلاش است تا با ترفندی سیاوش را به شبستان کاخ بیاورد، اما سیاوش نمی‌پذیرد. تا اینکه سودابه به بهانه‌ی انتخاب همسر برای آن شاهزاده‌ی جوان، از کیکاووس می‌خواهد او را به شبستان بفرستد. کیکاووس نیز سیاوش را مجبور به رفتن می‌کند.

در شبستان، سودابه، به همراه ندیمه‌ی خود، سیاوش را از میانِ هفت در می‌گذراند و هر هفت در را به روی او می‌بندد و برای برانگیختنِ مهر سیاوش، قصه‌ی خود را این‌گونه بازگو می‌کند که او دخترِ شاه بوده که بعد از نبرد پدرش و کیکاووس، پدرش شکست می‌خورد و ناچار می‌شود سودابه را به کاووس ببخشد. رستم به فرمان کاووس، جوانی را که عاشق سودابه بود، می‌کُشد تا سودابه نصیب کاووس شود.

ابوالقاسم فردوسی طوسی (زاده‌ی 329 هجری قمری – درگذشته‌ی 416 هجری قمری) شاعر حماسه‌سرای ایرانی و سراینده‌ی شاهنامه، حماسه‌ی ملّی ایران، است. برخی فردوسی را بزرگ‌ترین سراینده‌ی پارسی‌گو دانسته‌اندکه از شهرت جهانی برخوردار است. فردوسی را «حکیم سخن» و «حکیم طوس» نیز گویند.