زندگی ماهی‌گیری فقیر، در راه یافتن مروارید، دگرگون می‌شود. این داستان، براساس افسانه‌ای مکزیکی است و نویسنده در آن بر حسّ ششم زن تأکید فراوان دارد...

فقر، مرگ و تقابل فرودست با ثروتمند، از مضمون‌های همیشگی آثار اشتاین بک است. اشتاین بک خود طعم فقر را چشیده بود و زندگی با تنگ‌دستی را تجربه کرده بود، از این‌رو به انعکاس شرایط زندگی طبقه‌ی کارگر در رمان‌هایش روی آورد.

شاید مهم‌ترین درس اخلاقی و پندآموز «مروارید» این باشد که ثروت، طمع دیگران را برمی‌انگیزد، درگیری‌هایی تا مرز آدم‌کشی پدید می‌آورد، آرامش را می‌زداید، ترس و نگرانی ایجاد می‌کند و دشمن می‌تراشد....

این داستان نمونه‌ی کاملی از سبک ناتورالیسم است و این نکته به ذهن متبادر می‌شود که هرکسی باید به دنبال گنج خودش باشد.

کتاب مروارید با عنوان اصلی «The Pearl» اثری کوتاه و خواندنی از نویسنده‌ی آمریکایی، جان اشتاین‌بک، است. اشتاین‌بک در سال 1962 جایزه‌ی نوبل ادبیات و دو سال بعد، مدال «آزادی» ایالات متحده را دریافت کرد. او در سال 1968 دراثر عارضه تصلب شرایین از دنیا رفت.

اشتاین‌بک نویسنده‌ای است که درون‌مایه‌های فقر، مرگ، مبارزه‌ی افتادگان با قوی‌دستان، قحطی و … در داستان‌هایش تکرار می‌شود. در آثار او شکاف بزرگی میان سرمایه‌داران و زحمت‌کشان بیچاره به چشم می‌خورد.

آیا واقعاً گریزی از قوانین طبیعت نیست؟ آیا این قانون طبیعت است که همواره ثروت موجب مصیبت و گرفتاری می‌شود یا شکل خاصی از ثروت پایانی تراژیک دارد؟ جان اشتاین بک در داستان «مروارید» به زیبایی این چالش را پیش چشم ما قرار داده است.