گراهام در این داستان از شخصیت‌های حیوانات استفاده می‌کند تا به زندگی انسان‌ها بپردازد و همین فضای نمادین و فانتزی، این رمان را برای همه‌ی گروه‌های سنی جذاب کرده است.

موش کور، خسته از خانه‌تکانی بهاره، خانه‌ی زیرزمینی خود را ترک می‌گوید و گردش‌کنان به کنار رودخانه می‌رسد. آنجا با موش آبی آشنا می‌شود و در کنار او، گورکن، وزغ و سمور آبی زندگی دل‌نشین و آموزنده، اما پرحادثه‌ای را در پیش می‌گیرد.

او در روزهای پرحاصل تابستان، یاد می‌گیرد پارو بزند، شنا کند و در شکوه زمستان، وحشت عبور از جنگل را تجربه کند. او هر شامگاه که با رضایت فراوان به بستر می‌رود، به آنچه باد در میان شاخه‌های بید زمزمه می‌کند، گوش می‌سپارد.

کتاب:

(the wind in the willows(1908