ادیپ، پس از آگاهی از واقیت زندگی خود، چشمان خود را کور می‌کند و به کوه کیتاریون می‌رود....

«ادیپ» شهریارِ تب، پس از آشکار شدن رازِ تقدیری وصلتِ شومش با «ژوکاست»، چشمان خود را کور می‌کند و آواره‌ی «کولونوس» و کوهستان «کیتاریون» می‌شود.

کسی به دیدار او آمده است؛ کسی که او بسیار گله‌مند از روش و سلوک و منش اوست و به بهانه ی غرولند و اعتراض و گله، روزگار درخشانِ گذشته‌اش را مرور می‌کند. این شخص که به دیدار این تنهایِ اسیرِ تاریکیِ بی‌پایان، در این گوشه‌ی مه آلودِ جهان آمده، دایی‌اش، شهریار کنونیِ تب، «کرئون» است....

نمایش «آواز از دورترین کرانه‌ی مه‌آلود زمین» نمایشی تک‌گویی (مونولوگ)‌ به قلم ایوب آقاخانی است.

تک‌گویی یا «مونولوگ» یکی از شگردهای ادبیات داستانی و هنرهای نمایشی است که در آن شخصیت داستان یا گوینده، شعر، خطابه یا داستان یا وصف و درددلی را به‌تنهایی، خطاب به خود یا بینندگان و شنوندگان، بیان می‌کند. این نوع نمایش دربرابر دیالوگ قرار می‌گیرد.

تک‌گویی ممکن است پاره‌ای از داستان و نمایش‌نامه را تشکیل دهد یا خود، داستان یا نمایش‌نامه‌ای مستقل باشد. یکی از مشهورترین تک‌گویی‌ها در ادبیات، قطعه‌ی «بودن یا نبودن» از نمایش‌نامه هملت اثر شکسپیر است.

ایوب آقاخانی، کارگردان، نمایش‌نامه‌نویس و بازیگر تئاتر، رادیو و سینما، سال 1354 در شهر تبریز متولد شد. وی فارغ‌التحصیل کارشناسی نمایش با گرایش ادبیات نمایشی از دانشگاه آزاد تهران و کارشناسی ارشد ادبیات نمایشی از دانشگاه تربیت مدرس است.

ایوب آقاخانی جوایز متعددی از جشنواره‌های داخلی و بین‌المللی برای نویسندگی، کارگردانی و بازیگری در کارنامه‌ی خود دارد.

وی نمایش «آواز از دورترین کرانه مه‌آلود زمین» را در سال 1388 نوشته و به همراه سه نمایش دیگر در کتاب «ماه بر ترک اسب پیر» در سال 1395 به چاپ رسانده است.

یادآوری: شنیدن این کتاب را به‌سبب فضای افسانه‌گون و نمادینش، به افراد بالای 18 سال و به‌ویژه اهالی تئاتر، پیشنهاد می‌کنیم.