در این کتاب گویا، در هر فصل، حسین آهی، پژوهشگر و ادیب، یکی از غزل‌های دیوان حافظ را شرح و بررسی می‌کند.

خواجه شمس‌ُالدّینْ محمّدِ بن بهاءُالدّینْ محمّدْ حافظِ شیرازی (زادهٔ 727 هجری قمری – درگذشتهٔ 792 هجری قمری در شیراز)، نامدار به لِسان‌ُالْغِیْب، تَرجُمانُ الْاَسرار، لِسان‌ُالْعُرَفا و ناظِم‌ُالاُولیاء، شاعر سدهٔ هشتم هجری ایران است. بیشتر شعرهای او غزل است که به «غزلیات» شهرت دارند. گرایش حافظ به شیوهٔ سخن‌پردازی خواجوی کرمانی و شباهت شیوهٔ سخنش با او مشهور است. او از مهم‌ترین اثرگذاران بر شاعران پس از خود شناخته می‌شود.

هرساله در تاریخ 20 مهرماه مراسم بزرگ‌داشت حافظ در آرامگاه او در شیراز، با حضور پژوهشگران ایرانی و خارجی، برگزار می‌شود. مطابق تقویم رسمی ایران، این روز «روز بزرگ‌داشت حافظ» نامیده شده‌ است.

کاربران گرامی، در این کتاب گویا، دو غزل از دیوان حافظ شیرازی را با شرح و توضیح استاد حسین آهی بشنوید.

فصل اول/ خیز و در کاسه ی زر آب طربناک انداز (بخش اول)

فصل دوم / خیز و در کاسه ی زر آب طربناک انداز (بخش دوم)

فصل سوم / برنیامد از تمنای لبت کامم هنوز (بخش اول)

فصل چهارم / برنیامد از تمنای لبت کامم هنوز (بخش دوم)

فصل پنجم / برنیامد از تمنای لبت کامم هنوز (بخش سوم)