شب اول*

«مسلم» فرزند عقیل بن ابی‌ طالب، پسرعموی امام حسین(ع) و نماینده اعزامی آن حضرت از مکه به کوفه برای بررسی اوضاع و بیعت گرفتن از مردم بود. او به علت خیانت کوفیان در کوفه بی یاور ماند و عاقبت به چنگ عبیدالله بن زیاد به شهادت رسید....

و اما داستان غریبی مسلم بن عقیل و تنها ماندنش در کوفه، ماجرای تلخ و غم‌ انگیزی است. پناه‌ بردن او به خانه زنی شیعه به نام «طوعه» که وقتی او را شناخت، به خانه‌ اش راه داد و از وی پذیرایی کرد، مشهور است.

آن زن فداکار، به وظیفه خویش در مقابل نماینده امام حسین علیه السلام به خوبی عمل کرد و در خدمت به مسلم هیچ کوتاهی نکرد. مسلم بن عقیل، همه آن شب را، که شب آخر عمرش بود، به عبادت گذراند. وقتی پسر طوعه که از هواداران ابن زیاد بود، به خانه آمد و ماجرا را فهمید، صبح زود به دارالاماره رفت و گزارش داد. وقتی خبر به گوش ابن زیاد رسید، شصت یا هفتاد و به قولی سیصد تَن از سربازان ویژه  خود را همراه «محمد بن اشعث» رهسپار محل اختفای مسلم کرد. مسلم چون از محاصره خانه مطلع شد از خانه بیرون آمد و یک تنه با انبوه سپاه دشمن که محاصره‌ اش کرده بودند، به نبرد پرداخت و شجاعانه جنگید. در هنگام نبرد، در شعر و رَجَزی خطاب به خودش چنین می‌ گفت: «این مرگ است، هر چه می‌ خواهی بکن، بی‌ شک جام مرگ را خواهی نوشید. برای فرمان خدا شکیبا باش، که حکم خداوند در میان بندگان جاری است...».