داستان‌های این جلد از مجموعه نمایشی «درنگ»، برگرفته از حکایات پندآموز «گلستان و بوستان سعدی» است.

«بوستان سعدی» یا «سعدی‌نامه» نخستین اثر سعدی، شاعر و حکیم نامدار ایرانی‌ است که کار سرودن آن در سال 655 هجری قمری پایان یافت. سعدی این اثر را زمانی که در سفر بود، سرود و هنگام بازگشت به شیراز آن را به دوستانش عرضه کرد.

این اثر در قالب مثنوی و در بحر متقارب سروده شده و از نظر قالب و وزن شعری، حماسی است؛ هرچند که از نظر محتوا به اخلاق و تربیت و سیاست و اجتماعیات پرداخته‌ است. بوستان ده باب دارد و هر باب به موضوعی اختصاص دارد.

ویژگی مهم این اثر، روانی و سادگی زبان‌ آن در کنار مفاهیم عمیق‌ اخلاقی‌ و حکمی است که شیخ شیراز در ضمن حکایات به آنها اشاره می‌کند.

این کتاب حدود چهارهزار بیت دارد و سعدی آن را به نام «اتابک ابوبکر بن سعد زنگی» کرده است.

«گلستان سعدی» شاه‌کار شیخ مصلح‌الدین سعدی، حکیم، شاعر و نویسنده‌ی بزرگ ایران است. سعدی، گلستان را در سال 656 هـجری قمری، در قالب یک دیباچه و هشت باب تدوین کرد.

گلستان سعدی شامل داستان‌های کوتاه و اندرزهای اخلاقی است که در یک دیباچه و هشت باب تنظیم شده است. این کتاب از شاه‌کارهای ادبیات ایران است و شهرتی جهانی دارد.

سعدی در این اثر با انتخاب کلمات مناسب و گزینش‌های درست، خواننده را به وجد می‌آورد. واژه‌ها در گلستان از نوعی موسیقی جان‌دار و همچنین هماهنگی برخوردارند.

با توجه به حرکات ریتمیک واژه‌ها درمی‌یابیم که سعدی با هنرمندی و با دانش فراوان و آینده‌نگری، واژه‌ها را برگزیده است. گلستان به‌سبب نثر مسجع و آهنگین خود، زیباترین کتاب نثر فارسی است.

از سویی کتاب گلستان را می‌توان گزارش سعدی از اوضاع فرهنگی و اجتماعی جامعه‌ی زمان خود (قرن هفتم هجری) دانست.