این کتاب، داستان زندگی شیخ اشراق، شهاب‌الدین یحیی بن حبش سهروردی، از حکما و عرفای بزرگ قرن ششم هجری ایران است. این کتاب را دکتر سید یحیی یثربی نوشته است.

دو بال پرواز، دوران کودکی شهابالدین سهروردی را توصیف کرده است. یحیی در دوران کودکی هرشب خواب می‌بیند که برای پروازکردن یک بال بیشتر ندارد و احتیاج به بال دیگری دارد که با آن پرواز کند و چون می‌فهمد که این بال، همان علم و دانش است، با پافشاری‌ بسیار، سرانجام پدر و مادرش را راضی می‌کند که برای یادگیری علوم متعدد به شهرهای دیگر سفر کند.

وی پس از سال‌ها تلاش و درس خواندن، سرانجام به جایی می‌رسد که ادامه دادن این درس‌ها را بی‌فایده می‌داند و همه آنچه را خوانده است، تکراری می‌پندارد.

ازطرفی، هروقت یحیی حرفی می‌زد و یا نکته‌ای می‌گفت، از هر طرف به خاموشی و تسلیم وادارش می‌کردند و تعقیب و آزار و تهدیدش می‌کردند؛ به همین دلیل تصمیم گرفت به جست‌وجو بپردازد.

روزی در راه ناگهان به آتشکده‌ی زرتشتیان می‌رسد. صحبت‌هایشان را می‌شنود؛ احساس می‌کند که حرف‌هایشان از جنس سخن‌هایی که تا آن روز شنیده و خوانده بود، نیست. او در آتشکده با دختری آشنا می‌شود....