این کتاب گویا زندگی «امام حسین(ع)» را، از تولد تا شهادت ایشان، براساس یکی از منابع ارزشمند و مرجع در علوم دینی شیعه روایت می‌کند.

باب پنجم کتاب «منتهی الآمال» درباره‌ی امام حسین (ع) است که در چهار بخش تنظیم شده است. این بخش‌ها عبارت‌اند از:

«مقصد اول: در بیان ولادت حسین بن علی (ع) و بیان برخی از فضائل آن حضرت»؛

«مقصد دوم: در بیان اموری که متعلق به امام حسین (ع) است»؛

«مقصد سوم: در ورود حضرت امام حسین (ع) به زمین کربلا»؛

«مقصد چهارم: در وقایع متأخره بعد از شهادت امام حسین (ع)».

گفتنی است که هریک از این بخش‌ها، خود به فصل‌هایی تفکیک شده‌اند و درباره‌ی هر موضوع به‌تفضیل سخن رفته است.

درباره‌ی نویسنده:

عباس بن محمدرضا قُمی (1294-1359ق) مشهور به شیخ عباس قمی و نیز محدّث قمی عالم شیعه قرن چهاردهم قمری است. او محدّث، مورخ و خطیب بود. مفاتیح‌الجنان، سفینة‌البحار، نفس‌المهموم و منتهی‌الآمال از مشهورترین تألیفات اوست.

محدث قمی در سال 1359 هجری قمری در نجف درگذشت و در حرم علی بن ابیطالب (ع) دفن شد.

درباره‌ی کتاب:

«مُنْتَهَی الآمال فی تَواریخِ ألنَّبی وَ ألْآل» کتابی فارسی درباره‌ی زندگی چهارده معصوم (علیهم‌السلام) اثر «شیخ عباس قمی» است.

مؤلف در این کتاب با استفاده از منابع پرشمار، به‌تفصیل از زندگی چهارده معصوم سخن گفته است. منتهی‌الآمال چهارده باب و هر باب آن چندین فصل دارد که غالباً درباره‌ی هر معصوم به این موضوعات پرداخته است: ولادت، نام، لقب، کنیه، بخشی از فضائل و ویژگی‌های اخلاقی هر معصوم، معجزات و دلایل امامت هر امام، سخنان حکمت‌آموز امامان، شهادت معصومان و دفن آنان. منتهی‌الآمال از کتاب‌های مشهور میان شیعیان به‌شمار می‌رود.

از مآخذ این کتاب می‌توان به کتاب‌های «شیخ مفید» به‌خصوص «الارشاد»، کتاب‌های «شیخ صدوق» مانند «عیون‌الاخبار و امالی»، کتاب‌های «شیخ طوسی» و کتاب‌های «کافی، اعلام‌الوری، اثبات الوصیة»، «ابن‌طاووس، الخرائج و الجرائح»، «مناقب ابن شهرآشوب، تذکرة الخواص»، کتاب‌های تاریخ عمومی مانند «تاریخ طبری، تاریخ یعقوبی و مروج‌الذهب»، کتاب‌های تاریخ محلی و رجال مانند «تاریخ قم، تاریخ بغداد و دمشق و رجال نجاشی» اشاره کرد.