شاهزاده‌ خانمی در یکی از روزهای پاییزی و در جشنی که به‌مناسبت نام‌گذاری او برگزار شده، بسته‌ای را دریافت می‌کند که شامل یک النگوی سرخ و یک نامه ‌است که گویا عاشقی ناشناس برایش فرستاده است....

«شاهزاده وِرا» در اواسط مهمانی به‌مناسبت روز نام‌گذاری‌اش بسته‌ای حاوی یک «النگوی یاقوت سرخ» و یک نامه دریافت می‌کند. مردی ناشناس از سال‌ها قبل از ازدواج ورا تاکنون، به مناسبت‌های گوناگون، برای او نامه‌هایی این‌گونه احساساتی، پرشور و عاشقانه می‌فرستد.

بعد از رفتن مهمانان، «شاهزاده واسیلی»، شوهر ورا و «نیکلای»، برادر او که از این هدیه به خشم آمده‌اند، تصمیم می‌گیرند که این فرد را پیدا کنند و مانع تکرار دوباره این‌ کارها شوند. فردای آن روز به خانه‌ی آن مرد که «ژلتکوف» نام دارد، می‌روند و النگو را به او پس می‌دهند.

ژلتکوف اعتراف می‌کند که هشت سال است که عاشق ورا است و به‌خاطر نامه‌هایی که فرستاده، پوزش می‌خواهد. بعد اجازه می‌گیرد تا با ورا تلفنی صحبت کند. بعد از تلفن، اعلام می‌کند که بنابه درخواست شاهزاده خانم تصمیم دارد برای همیشه به این عشق پایان دهد؛ اما از واسیلی اجازه می‌گیرد تا آخرین نامه‌اش را برای ورا بنویسد!

درباره‌ی نویسنده:

«آلکساندر ایوانوویچ کوپرین» (7 سپتامبر 1870 – 25 اوت 1938م) نویسنده، خلبان، کاشف و ماجراجوی روس بود. او بیشتر داستان کوتاه در سبک‌های طبیعت‌گرایی و واقع‌گرایی می‌نوشت. وی معاصر «تولستوی» و «چخوف» بود و «ماکسیم گورکی» استعداد ادبی او را می‌ستود.

کوپرین با بلشویسم مخالف بود و 17 سال از زندگی خود را خارج از روسیه و در پاریس گذراند. وی فرزند یک شاهدخت تاتار بود که مانند دیگر اشراف روسیه، بیشتر اموال خود را در سده‌ی 19 میلادی از دست داده ‌بودند.

معروف‌ترین رمان‌های کوچک او عبارت‌اند از: سروان دوم ریبنیکوف (1906م)، مولوخ (1896م)، اُلسیا (1898م)، دوئل (1905م)، زمرد (1907م) و النگوی یاقوت سرخ (1911م).

کتاب:

(The Garnet Bracelet(1911