استتار یک توانایی مهم و حیاتی برای بسیاری از موجودات زنده است، خواه این موجود یک حیوان درنده باشد که برای نزدیک شدن به شکارش خود را مخفی می‌ کند و یا طعمه‌ ای باشد که با دیدن شکارچی و احساس کردن خطر به سرعت خود را استتار کرده و نجات می دهد.

در طبیعت همیشه اینگونه دیده‌ ایم که برای تهیه غذای روزانه و شکار، حیوانات قوی‌ تر به سمت ضعیف‌ تر‌ها حمله ور می‌ شوند و ضعیف‌ تر‌ها به سمت ضعیف‌ ترین گروه حیوانات، و این چرخه ادامه می یابد تا دنیای حیات وحش زنده و باقی بماند.

اما گاهی در میان جانداران، گونه‌ هایی را می‌ بینم که از نظر ظاهر هم رنگ و یا شبیه محیط زندگی خود هستند و برای شکار نیازی نمی‌ بینند که حمله کنند. آنها از این ویژگی طبیعی خود استفاد کرده و در محیط پنهان می‌ شوند. حتی برای فرار از دشمن از این حربه بهره می‌ برند، مانند طرح و رنگ یکسان بدن یوزپلنگ با گیاهان زیست‌ بومش و هم رنگ‌ شدن آفتاپ‌ پرست با محیط اطرافش.