دو دانشجوی فیزیک از دانشجویان دانشگاه امیرکبیر، جلویِ آزمایشگاه، منتظر استاد برجسته‌ی فیزیک هسته‌ای، مجید شهریاری، هستند.

یکی از دانشجویان با بازگوییِ خاطره‌ای از استاد سعی دارد دانشجوی دیگر را متقاعد کند که تا رسیدن وی منتظر باشد. در همین حال، استاد شهریاری به این دو دانشجو می‌رسد و درباره‌ی موضوع پروژه‌شان، با آن دو گفت‌وگو می‌کند.

استاد به منزل بازمی‌گردد و همسرش استاد را در جریان بارداریِ خود قرار می‌دهد و دکتر بسیار خوشحال می‌شود.

در این بین، استاد نیز همسرش را در جریانِ انتقال خود از دانشگاه امیرکبیر به دانشگاه شهید بهشتی قرار می‌دهد؛ اما همسر استاد از این جابه‌جایی ابراز نگرانی می‌کند.

دکتر شهریاری به همسرش اطمینان می‌دهد که همه‌ی تصمیمات با برنامه‌ریزی انجام شده است و قول می‌دهد که بعد از راه‌اندازی بخش فیزیک هسته‌ای در دانشگاه شهید بهشتی، برای خانواده‌اش سرپناهِ امنی اجاره کند.

در هر صورت، دکتر شهریاری به دانشگاه شهید بهشتی منتقل می‌شود و هم‌زمان با تدریس در دانشگاه، در سازمان انرژی هسته‌ای نیز مشغول به کار می‌شود و با طراحی سانتریفیوژهای جدید، چرخه‌ی غنی‌سازی اورانیوم را وارد مرحله‌ی جدیدی می‌کند.

با توجه به این پیش‌رفت‌ها، دشمنان نیز بی‌کار نمی‌نشینند و این استاد برجسته و تنی چند از همکاران ایشان را زیر نظر قرار می‌دهند....