«مالی» دختر نوجوان سرکشی است که به‌سببِ دزدی از کتابخانه به کار اجتماعی محکوم می‌شود. او برای کار نزد پیرزنی 92 ساله می‌رود که در خانه‌ای بزرگ زندگی می‌کند و ....

شاید در نظر اوّل دختری نوجوان با لباس‌های پاره و لاکِ مشکی و موی آبی، با پیرزنی 92 ساله که جنگ جهانی را به چشم خود دیده است و حتی نمی‌داند که اینترنت چیست، شباهتی نداشته باشند؛ امّا هم‌زیستیِ اجباری این دو نفر، نشان می‌دهد که زندگیِ آنها بسیار به هم شبیه است و به‌تدریج رابطه‌ای بینشان شکل می‌گیرد که بر ادامه‌ی زندگی هر دو اثری ماندگار می‌گذارد.

انسان همیشه تنهاست گاهی آخر می فهمد که خیلی دیر است و گاهی همان ابتدا. کاش فهم آغازین تنهایی مثل شخصیت این رمان از روی شناخت باشد و نه قهری ... این داستان ما را وارد فضای تنهایی یک یتیم و نگاه او به دنیا و آدم ها می کند ... شاید ما هم یتیم باشیم و خبر نداریم!

کتاب:

Orphan Train (2013)