این کتاب روایتی است داستانی از زندگی‌نامه‌ی پدر ادبیات کودک و نوجوان ایران، «مهدی آذریزدی».

«مهدی آذر یزدی» از دوران کودکی خود می‌گوید. او در محله‌ی «خرم‌شاه» در حومه‌ی یزد، به دنیا آمد و زندگی فقیرانه‌ای داشت. او می‌گوید: «کلمه‌ی فقیر را در تهران به مردم ندار می‌گویند، ولی در یزد به گدا می‌گویند و توهین‌آمیز است.»

او تا بیست‌سالگی نانی را می‌خورد که مادرش در خانه می‌پخت و لباسی که می‌پوشید، مادرش با دست خود دوخته بود و به همین سبب، همیشه نشان‌دار و مسخره بود و بچه‌ها به‌سبب آن آزارش می‌دادند.

او از خاطرات نوجوانی خود و این‌که تا آن زمان فقط یک‌بار به سفر رفته بود، می‌گوید. در آن سفر که درواقع رفتن به یک باغ اربابی در ییلاق بود، ماجراهایی برای او اتفاق افتاد که به تجربه‌هایش افزود و نگرش او را به زندگی تغییر داد. وقتی از آنجا برگشتند، به قدر چند سال بر تجربه‌های او افزوده شد؛ زیرا شاهد بسیاری از تازگی‌ها و عجایب درباره‌ی سنش بود.

او که در زمین کشاورزی کار می‌کرد و در وقت‌های استراحت، دلش به خواندن کتاب خوش بود، رفته‌رفته متوجه شد که کار زمین و کشاورزی کم‌رونق شده و او را دیگر به کار نمی‌گیرند. بنابراین تصمیم گرفت برای کار به شهر، یعنی یزد، برود و مخارج خود و خانواده را تأمین کند....

از آثار انتشاریافته‌ی آذریزدی می‌توان به «قصه‌های خوب برای بچه‌های خوب»، «قصه‌های تازه از کتاب‌های کهن»، «گربه ناقلا»، «گربه تنبل»، «مثنوی برای بچه‌ها»، «مجموعه قصه‌های ساده و تصحیح مثنوی برای بزرگسالان»، حکایت منظومی به نام «شعر قند و عسل» و همچنین دو کتاب آموزشی به نام‌های «خودآموز عکاسی» و «خودآموز شطرنج» اشاره کرد.

مهدی آذر یزدی در سال 1342 به‌سبب نگارش کتاب «قصه‌های خوب برای بچه‌های خوب» از سوی «سازمان جهانی یونسکو» جایزه دریافت کرد. همچنین او برای این اثر در سال 1345 جایزه‌ی سلطنتی «کتاب سال» را از آن خود کرد. «شورای کتاب کودک» نیز کتاب‌های او را به عنوان کتاب برگزیده سال انتخاب کرد.

او در سال 1379 به‌سبب نگاشتن داستان‌های قرآنی و دینی، «خادم قرآن» شناخته شد. گفتنی است به پاس آثار ارزشمند او در حوزه‌ی کتاب کودک، روز درگذشت او به نام «روز ملّی ادبیات کودک و نوجوان» نام‌گذاری شده‌ است.

اقتباس تصویری از کتاب «قصه‌های خوب، برای بچه‌های خوب» به تهیه‌کنندگی مرکز پویانمایی صبای صداوسیما در 26 قسمت تولید شده‌ است. از نکات جالب این اثر، حضور مهدی آذریزدی به‌عنوان راوی در این مجموعه است که به نوعی تجلیل از مقام شامخ این نویسنده‌ی بزرگ محسوب می‌شود.