سایاکا که همه‌ی خاطرات دوران کودکی خود را فراموش کرده است، به دنبال راهی می گردد تا بار دیگر خاطراتش را به‌یاد بیاورد.

«سایاکا» خود را مادری نالایق می‌داند؛ چون به‌علت بدرفتاری با فرزندش، چندماهی است که دختر خردسالش نزد پدربزرگ و مادربزرگش زندگی می‌کند.

سایکا دلیل پرخاشگری خود را دوران مبهم کودکی خود می‌داند. اولین خاطره‌ی سایکا مربوط به روز اول مدرسه‌ است و قبل از آن، هیج خاطره‌ای ندارد.

سایکا در وسایل پدرش، یک کلید و نقشه‌ی یک منطقه‌ی یلاقی را پیدا می‌کند و احساس می‌کند این کلید و نقشه ربطی به دوران کودکی‌اش دارند. او برای فهمیدن گذشته‌اش، به همراه دوستی قدیمی، پا به خانه‌ای عجیب و مرموز می‌گذارد، خانه‌ای که زمان در آن متوقف شده و اسرار دوران کودکی سایاکا را درون خود دفن کرده است.

«کیگو هیگاشینو» (Keigo Higashino) نویسنده‌ای ژاپنی است که به‌واسطه‌ی رمان‌های جنایی/ معمایی خود معروف شده است. او یکی از معروف‌ترین جنایی‌نویسان معاصر ژاپن است.

کیگو هیگاشینو پس از کسب جایزه‌ی ادبی «ادگاوا رامپو» برای رمان «بعد از مدرسه»، در سال 1985، کار نویسندگی خود را به‌صورت حرفه‌ای آغاز کرد.

آثار او به دو بخش تقسیم می شوند:

گروه اول «ماجرهای فیزیک‌دان یوگاوا» است که شامل سه رمان است.

گروه دوم رمان‌هایی است که به صورت مستقل به نگارش درآورده است؛ رمان‌هایی همچون «خانه‌ای که یک‌بار در آن مرده بودم»، «پیش‌گویی زنبور عسل»، «روشنایی شب»، «انگشتان قرمز» و «گل توهم».

رمان‌های او به چندین زبان از جمله انگلیسی، فرانسه و اسپانیایی ترجمه شده‌اند. هیگاشینو، رمان «خانه‌ای که یک‌بار در آن مرده بودم» را در سال 1994 نوشت. این رمان در سال 2012 به زبان فرانسوی منتشر شد و جایزه‌ی رمان پلیسی« PRIX POLAR» را گرفت.