«خمیردندان» ماده ای است که برای برداشتن پلاک دندانی، رسوبات و لایه های تشکیل شده روی دندان به کار می رود، که به منظور رساندن یک ماده دارویی یا شیمیایی خاص بر روی سطح دندان، برای مقاصد درمانی و یا پیشگیری، همراه با مسواک استفاده می شود....

تاریخ استفاده از خمیر دندان در میان مصریان باستان به سه تا سه هزار و پانصد سال قبل از میلاد مسیح بر می‌ گردد. آنها از پودری حاوی سنگ نمک خرد شده، نعناع و فلفل خشک استفاده می‌ کردند و آن را به سطح دندان‌ ها می‌ مالیدند. این پودر هنگام تماس با بزاق ایجاد سایندگی می‌ کرد. در میان رومیان و یونانیان نیز استفاده از خمیردندان رایج بود. آنها با استفاده از خمیری حاوی استخوان‌ های خرد شده، پوسته‌ های صدف، پوسته‌ های تخم‌ مرغ و پودر زغال برای تمیز کردن دندان‌ ها و خوشبو کردن دهان استفاده می‌ کردند. در هند و چین نیز پانصد سال پیش از میلاد مسیح، برای جلوگیری از بوی بد در دهان، از پودرهایی حاوی نمک دریا، جنسینگ و خوشبو کننده‌ های گیاهی استفاده می‌ کردند....