ولپون، مردی بسیار ثروتمند است اما طمع و آز او پایانی ندارد.

ولپون برآن می‌شود با همدستی نوکرش، مِسکا، دیگران را بفریبد و نقش بیمار رو به موت را بازی کند. مسکا در این راه با او هم‌فکری و همراهی می‌کند و به دوستان طمّاع و حریص ولپون می‌گوید که حال اربابش روز به روز بدتر می‌شود و امیدی به زنده ماندن او نیست. آنها به اطرافیان ولپون قول می‌دهند که پس از مرگ ولپون که زن و فرزندی ندارد، تمام دارایی و ثروتش به آنها می‌رسد. پس اطرافیان ولپون مثلا کرباچیو، ولتر و کربینو به هر بهانه‌ای برای جلب توجه ولپون، هدایای گرانقیمتی برایش می‌آورند اما او هر روز بر طمعش افزوده می‌شود تا این که برآن می‌شود نقشه‌اش را عملی کند پس ...

ولپون، نوشته‌ی بن‌جانسون، یکی از آثار تاثیرگذار و پرفراز و نشیب در ادبیات کلاسیک انگلستان در قرن شانزدهم میلادی است.

بنجامین جانسن، که از او به نام بن‌جانسن یاد می‌شود. هنرپیشه، شاعر و نمایشنامه‌نویس مشهور دوره‌ی الیزابت، در یازدهم ژوئن 1572 میلادی در ناحیه وست مینستر لندن به دنیا آمد.

او هم عصر شکسپیر بود و در ارائه نمایشنامه‌های کمدی از شکسپیر چیره دست تر بود. او در کمدی‌های خود بیشتر رفتار انسان‌ها را به نمایش می‌گذارد.