امام حسن مجتبی(علیه‌السّلام) در زمان جنگ، به‌علت خیانت بعضی از سپاهیانش، مجبور می‌شود با معاویه صلح کند.

بعد از صلح امام حسن(علیه‌السلام) خلافت به دست معاویه می‌افتد. برخی اصحاب امام از این اتفاق ناراحت‌اند. در این بین حبیب که مسلمانی از مدینه است و از سال‌ها پیش در کوفه ساکن است، بسیار عصبانی است و هرجور با خودش تحلیل می‌کند، متوجه علّت این کارِ امام حسن نمی شود.

دوست و همسایه‌ی حبیب که روزگاری از خوارج بوده و حالا برای انتقام‌گیری از معاویه در صف مبارزان قرار گرفته است، با تحریک حبیب تلاش می‌کند تا او را بیش‌ازپیش به امام و کاری که انجام داده است، بدبین کند.

حبیب به همسرش می‌گوید که قصد دارد به شام برود و خودش را به سپاه معاویه برساند و ممکن است که به مال‌ومنالی هم برسد. راحله به‌شدت با این تصمیم مخالف است و زمانی که برادرانش متوجه این اقدام می‌شوند، تصمیم می‌گیرند که حبیب را ادب کنند.