خانوم بُزی از صبح تا شب توی مزرعه‌ی کوچیکش کار می‌کرد و شب‌ها هم همیشه خواب مزرعه رو می‌دید.

یه روز خرگوش کوچولو از راه رسید و با خانوم بزی سلام و احوال‌پرسی کرد و گفت: «من هم دلم می‌خواد یه مزرعه داشته باشم، با یه عالمه هندونه».

خانوم بزی یه هندونه به خرگوش داد و گفت: «بفرما این هم یه مزرعه‌ی هندونه!»